![]() |
![]() |
|
|
صبر کن عشق زمینگیر شود بعد برو
یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو
ای کبوتر به کجا ؟ یک دو نفس صبر بکن
آسمان پای پرت پیر شود بعد برو
باش ، با دست خودت آئینه را پاک بکن
نکند آئینه دلگیر شود بعد برو
یک نفس حسرت لبخند تو را می بارد
خنده کن ، عشق نمک گیر شود بعد برو
تو اگر کوچ کنی ، بغض خدا می شکند
صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو
خواب دیدی شبی از راه ، سوارت آمد
باش تا خواب تو تعبیر شود بعد برو
قورت می دهم ،همه دلتنگيهايم را و تلخ نوشته هايم را سر می كشم ،انكار نمی كنم ،لج كرده ام كه برايت بنويسم گريه كنم ،عاشقت بمانم لج كرده ام دوستت داشته باشم دلم می خواهد باور كنی ،دوستت دارم همين
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم مهر 1388ساعت 16:14 توسط mehdi ahadi |
|
|
كاش می دانستی ما را مجال آن نیست كه روزهای رفته را از سر گیریم و لحظه های بی بازگشت را تمنا كنیم كاش می دانستی فردا چه اندازه دیر است برای زیستن و چه اندازه زود برای مردن و « همیشه » واژه ای است پر فریب كاش می دانستی یك آلاله را فرصت یك ستاره نیست و به ناگاه بسته خواهد شد پنجره های دیدار در اجبار تقدیر كاش می دانستی آفتاب را دوست دارم
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه دهم فروردین 1388ساعت 21:18 توسط mehdi ahadi |
|
|
قصه ی بود و نبود قصه ی هر كی كه بود قصه ی ما كه نبود قصه از كجا بگم از كجا قصه بگم یكی موند ، یكی نموند قصه رو یكی نوشت كه خودش نمی دونست كه كدوم میشه خودش اون كه موند یا اون كه رفت اما هر كسی كه شد ديگه فرقی نمی كرد اون دلش رو باخته بود به همون ناز نگاه قصمون به سر رسید كلاغه به خونش نرسید آخه كلاغ قصه ها دلش به پر كشیدنه كلاغ پير قصه ها به قیمت سیاهیا رهاییش رو خريده بود كلاغ سياه قار قاری خبر ببر به یار من بگو دلم براش شده قد یه ذره به خدا بهش بگو منتظرم كنار اون كاج بلند كه زيرش یه تخته سنگ حك شده به اسم من بهش بگو تنها بیاد اما آروم و یواش وقتی كه بارونه بیاد بهش بگو اما نگه كه شاید اونم یه روز تو دفتر خاطره هاش نوشته بود برای من كه منم منتظرم
روز جهانی من هرگز نخواهد آمد ، فرصت ها همیشه چشم انتظار نخواهند ماند
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و پنجم آبان 1387ساعت 8:34 توسط mehdi ahadi |
|
|
نشسته ای کناره من . . . صدایم می کنی ، . . . صدایت آرامم می كند همان دلفریبی سابق را دارد . . . دست و پایم را گم می کنم نگاهم به چشمانت خیره می شود . . . یادم آمد که پیش تر از این ها ، تمام عمرم را برای لحظه ای دیدنشان با شوق می دادم هنوز رنگ اناری لبانت به همان سرخی و طراوت است مبحوط لبخندت گشته ام . . . هيچ لبی به زیبایی لبهای تو نمی خندد . . . دیگر نگرانی را در چشمانت نمی بینم . . . گويا مرا بخشیده ای . . . ! بوی عطرت این را می گويد . . . بوی عطر باران تردید دارم ، اما . . . به گمانم ، عاشق شده ای قلبم تند می زند . . . می ترسم . . . ! نكند . . .! نکند ، خواب باشم . . . ؟ خواب دیدم . . . آمدی !
شب و روزها را در آرامشی مرموز می گذرانم . . . آرامش قبل طوفان است . . . می دانم . . . می دانم دلم بیشتر برایت تنگ می شود |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 21:35 توسط mehdi ahadi |
|
|
امشب همه چیز رو به راه است دیگر یاد گرفته ام شبها بخوابم " با یاد تو " برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم ...
مرا به یاد خواهی آورد : آنچنان که باران، غبار را از سنگ قبر کهنه ای می شوید تا نام فراموش گشته ای بدرخشد از پس سالها : مرا به یاد خواهی آورد |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 20:25 توسط mehdi ahadi |
|
|
قطار می رود و من چقدر ساده ام تکیه داده ام !
بتو عادت دارم مثل پروانه به آتش، مثل عابد به عبادت و تو هرلحظه كه از من دورى، من به ويرانگرى فاصله مى انديشم در كتاب احساس واژه فاصله يك فاجعه معنا شده است تو توانايى آنرا دارى كه به اين فاجعه پايان بخشى
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 18:12 توسط mehdi ahadi |
|
|
گفتی می روم باران كه ببارد بر می گردمباور كردم حالا سالها از دوری دیدار و دست ها در گذر باران هایی كه آمدند تا دست خلوت های مرا به دور دست تو گره بزنند می گذرد و تو نیامدی حق داری دیگر روزگار اعتماد به باران و بابونه های خیالی گذشته است و من حتی نگران نیامدنت هم نیستم حالا خوب می دانم هر بارانی كه ببارد چشمانی منتظر دنبال دستهای تنهایی می گردند كه صاحب شعرند و قرار است روزی به بهانه باران برگردند ...
آن شب كه گفتی: باورم كن با تو می مانم دلواپسیهای من از صبح فردا بود آن شب كه گفتی: با تو هستم تا كه دنیا هست باورم نكردم گر چه این جمله زیبا بود |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت 8:43 توسط mehdi ahadi |
|
|
کودکی دیدم ماه را بو می کرد
شمع اگر پروانه را سوزاند خیر از خود ندید آه عاشق زود گیرد دامن معشوق را |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 20:26 توسط mehdi ahadi |
|
|
دعا می کنم که هیچگاه چشمهای زیبای تو را در انحصار قطره های اشک نبینم و تو برایم دعا کن ابر چشم هایم همیشه برای تو ببارد دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم و تو برایم دعا کن که هر گز بی تو نخندم دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد همیشه از حرارت عشق گرم باشد و تو برایم دعا کن دستهایم را هیچگاه در دستی بجز دست تو گره ندهم من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند و بدان در آسمان زندگیم تو تنها خورشیدی پس برایم دعا کن ، دعا کن که خورشید آسمان زندگیم هیچگاه غروب نکند
من تو را دوست دارم و تو کسی دیگر را و کسی دیگر مرا ، و ... ما همه تنهاییم |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سی ام دی 1386ساعت 12:44 توسط mehdi ahadi |
|
|
گلم از خود رهيدن را بياموز
مجال تنگ و راهي دور در پيش
زمين بي عشق خاكي سرد و مرده ست
جهان جولانگهي همواره زيباست
بياموز، آفريدندت توانا
جهان طعم شراب كهنه دارد
تو اهل آسماني اي زميني
صدايت مي كنند از عالم عشق
نسيمي باش و از باد بهاري
تو ابر رحمتي ، گاهي فرو ريز
گذارت گر ز راهي پر گل افتاد
به عاشق غمزه و غم ميفروشند
سبك همواره بار زندگي نيست
كمانت مي كند اين بار سنگين
جهان از هر دو دارد ، شادي و غم
به دنيا دل سپردن نيست دشوار
نياسودن به دوران جواني
به جولان در سخن"سالك" مپرداز
هيچ گاه فاصله ها حريف خاطره ها نمي شوند
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم دی 1386ساعت 11:49 توسط mehdi ahadi |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
چشمانمان را برگذر قاصدكها باز كنيم كه زمان ساز سفر ميزند دست به دست هم دهيم دلهايمان را يكي كنيم بي هيچ پاداشي حراج محبت كنيم باور كنيم كه همه ي ما خاطره ايم دير يا زود رهگذرقافله ايم
ــ ــ ــ ــ ــ ــ ــ ــ ــ ــ دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکديگــر نگــــاه کنيم |
|
RSS
|